HOME | RACEBAANPRAATJE | TESTBANK | VERZAMELEN | REPORTAGES | GULF RACING | LINKS | SITEMAP
TEST: RACING MODELLEN VAN SLOTER



Dit keer testen we een relatieve nieuwkomer binnen slotraceland. Het merk Sloter is tenslotte nog niet zo heel lang verkrijgbaar. Met hun (tot op heden) twee modellen, de Ferrari 312 PB en de Lola T280/T290, komen ze als merk net kijken om het zo maar te noemen. Toch zit er achter dit merk een goede drijfveer. Een man met heel veel slotrace ervaring. Een man die met een bepaalde filosofie is begonnen met dit merk. De modellen van Sloter moeten standaard uit de doos probleemloos racebare modellen zijn die er bovendien ook nog eens goed uitzien.
De kant en klare modellen presteren inderdaad al heel aardig, zeker met wat extra aandacht. Althans wat we gelezen hebben in de laatste M-auto. Daarin zijn ze onlangs uitvoering getest.
Het volgende model dat we binnenkort van Sloter kunnen verwachten wordt een endurance auto, de Zytec. We zijn daar erg benieuwd naar.
Dit model zou het wel eens goed kunnen gaan doen in de clubscene. Maar eerst nog even terug naar de hier geteste racing uitvoeringen van de Ferrari en de Lola..... 



TECHNIEK

Sloter maakt de keuze om eigenlijk al vrij snel na het uitkomen van de standaardmodellen uit te komen met deze racing modellen. Racing wil ook hier zeggen: Een kale body, wit van kleur.
De accessoires van de body worden los meegeleverd. Dit om de auto eerst naar wens van een gepast uiterlijk te voorzien, om deze vervolgens af te monteren.
Gezien dit feit, in combinatie met de modelkeus voor de Ferrari 312PB en de gebruikte techniek eigenlijk een dikke knipoog in de richting van Slot.it.
Het chassis is redelijk soepel en is aan de zijkanten verstevigd in lengterichting. Enige frictie in het chassis in breedterichting is dus mogelijk, in lengterichting is het chassis lekker stevig. Op deze wijze worden de wielen ten alle tijde optimaal op de baan gedrukt. Over wielen gesproken.
De racing modellen zijn zowel voor als achter voorzien van gedraaide aluminium wielen en gekalibreerde assen. Verder zien we een stevige pinion op de motor en een smal metalen kroonwiel. Niets nieuws op zich, maar zoals later zal blijken van prima kwaliteit. Het schoentje is aan de voorkant lekker breed. Hierdoor is er veel ruimte tussen de (lekker dikke) gemonteerde draden en weinig of geen kans op kortsluiting op deze plek. De vooras heeft weinig of geen horizontale (afhankelijk van de afstelling van de velgen) en slechts geringe verticale speling.
De vooras kan vrij eenvoudig "vastgezet" worden indien gewenst. De achteras zit met twee brede lagers in het chassis geklemd. Daarvoor ligt de motor in sidewinderopstelling. Een magneet is niet aanwezig, aar er is wel een plek gereserveerd om eventueel een knoopmagneet voor de motor te plaatsen. Dan hebben we wel zo'n beetje alles gezegd wat er te zeggen valt over de techniek.
Er zitten nette banden op de auto de met wat licht schuurwerk zo aan hun werk kunnen beginnen.





VERBETERPUNTEN?
Aangezien het een racing product betreft hebben we wat extra kritisch gekeken naar deze modellen. Diegenen die kiezen voor deze "doe het zelf" modellen, in plaats van voor de kant en klaar uitvoeringen, zullen dat tenslotte ˇˇk doen. De lagers blijken wat los in het chassis te zitten.
Dit levert enige speling op en ze kunnen draaien in het chassis. Even vastlijmen met bijvoorbeeld een lijmpistool is hier wel aanbevolen. Datzelfde geldt ook voor de motor. Deze zit standaard echt te los in zijn houder. Aan de onderzijde de motor met tape vastplakken aan het chassis is een minimale inspanning die verricht zal moeten worden. Vastlijmen met lijmpistool kan natuurlijk ook.
Het lichtgewicht interieur is bij de voor de test gebruikte Lola aan de achterkant net ietsje te dik.
Bij het strak aandraaien van de schroeven zit deze strak op de motor en levert dit spanning op, waardoor het chassis scheef trekt. Of dat incidenteel is kunnen we zo niet zeggen uiteraard.
Tot slot hadden er wat andere schroefjes bij mogen zitten. Zodat je de body naar wens ietsje kunt laten veren op het chassis. Maar dat is natuurlijk voor weinig geld ook zelf op te lossen.




DE RIJTEST

Ook deze Lola werd weer eens getest op de Ninco clubbaan van het Otoclubke in BelgiŰ. Een auto als deze moet tenslotte de gelegenheid krijgen zijn/haar benen te strekken. De losse onderdelen van de body werden niet gemonteerd om schade te voorkomen.
Als eerste werd de auto standaard uit de doos gebruikt, zonder magneet. De motor bleek meer vermogen te leveren dan de banden op de baan konden brengen, met spinnende achterwielen tot gevolg. Als de auto eenmaal vaart had bleek de motor goed voor een forse topsnelheid. En dat alles in een heerlijke rust. Op deze momenten bleek hoe goed de gebruikte tandwielen zijn.
De motor hangt ook lekker aan het gas en is gevoelig voor iedere millimeter trekkerdruk.
Helaas bleek al snel dat de auto te licht was om de bochten en knikken van de wat hobbelige Ninco baan goed door te komen. Het schoentje liep vrij regelmatig uit het slot of de achterkant van de auto brak uit. Tijd voor wat eerste maatregelen. Er werd wat lood geplakt en de bandjes werden licht geschuurd. Dit verbeterde het rijgedrag en hanteerbaarheid al een heel stuk.
Toch bleef de auto erg "tailhappy", reden waarom andere achterbanden gemonteerd werden.
Dat ging gelijk een stuk beter, maar toch bleef het lastig om constant goede tijden met de auto te rijden. Op het moment dat we ontdekten dat er spanning stond op chassis en body en de schroeven iets losser draaiden ging het nog wat beter.
Hierna werden er nog de nodige ronden afgelegd met magneet. De wegligging werd (uiteraard) een stuk beter en desondanks kon er nog steeds gedrift worden met de auto. Maar deze keuze zullen weinigen maken die kiezen voor een auto als deze. In ieder geval bleek zo wel dat de motor met magneet en zeker zonder magneet een slechts beperkte remwerking laat zien. Iets om rekening mee te houden, afhankelijk van je rijstijl natuurlijk. 


CONCLUSIE
Sloter komt de tuners onder ons heel aardig tegemoet door het uitbrengen van deze racing versies. Voor een leuke prijs krijg je een auto waarin je wat betere onderdelen betreft nog maar weinig hoeft te investeren. Bovendien kan het uiterlijk naar wens vormgegeven worden.
Bij het zien van de Lola viel in BelgiŰ gelijk de opmerking "wa's da voor een klein otoke?"....
En inderdaad, de Lola is nog korter, smaller Ún lager dan bijvoorbeeld een Porsche 908 van Fly. Gebruiksklaar weegt de auto ongeveer 70 gram. Niet echt een zwaargewicht dus. Ook de Ferrari is ietsje korter dan die van Slot.it. De rest van de verhoudingen klopt wel vrij aardig.
Hoewel er zoals gezegd enkele punten voor verbetering vatbaar zijn is het een auto met veel potentie. Er zit een fijne motor in de auto en de tandwielen doen hun werk in stilte en uitstekend. Maar het is ook een auto die desondanks nog wat werkt vraagt om er snelle rondetijden me te kunnen draaien. Als je daar geen problemen mee hebt is het zeker een leuk project om eens lekker voor te gaan zitten. De grip van de standaard gemonteerde banden kan op een ander "wegdek" natuurlijk best beter blijken te zijn.
Al met al leuk dat een beginnend fabrikant al zo snel de keuze biedt tussen een kant en klaar model voor de "standaard" gebruikers onder ons en een model voor de meer gevorderde slotracer.
We kijken zoals gezegd uit naar de binnenkort uit te komen Zytec, maar zeker ook naar de aangekondigde Renault Alpine en de Fiat 131 Abarth.....!
Met dank aan importeur Fred Quick voor het beschikbaar stellen van deze beide testmodellen.


Webtips

Fabrikant: SLOTER

Importeur: Q.U.I.C.K

 


Home
| Racebaanpraatje | Testbank | Verzamelen | Sitemap | Mail
13 juli 2007 - Copyright racebaan.com