HOME | RACEBAANPRAATJE | TESTBANK | VERZAMELEN | REPORTAGES | GULF RACING | LINKS | SITEMAP
TEST: DIF IN LOLA T260 NEKT SUPERMODEL VAN VANQUISH MG
Afgelopen zomer heb ik van heel nabij de afscheiding van Vanquish MG van Fly mogen meemaken. Een triest verhaal vooral hoe Fly daarna invloed op haar distributiekanaal probeerde uit te oefenen. Dan mogen ze blij zijn dat ik niet bij de NMA werk. Een scheiding binnen Fly is een feit en zodoende een nieuw merk: Vanquish MG. Het eerste model is de Lola T-260 zoals deze in de Can-Am competitie heeft gereden. Twee versies zijn er beschikbaar: de Jackie Stewart met de imposante spoiler voor de neus en de hier geteste en wat "beschaafde" versie van Bob Nagel. Het gaat om de versie waarmee Nagel in 1973 op Mosport (Canada) derde werd in de Can-Am wedstrijd, die meetelde voor het kampioenschap van dat jaar. Stoere jongens, stoere races en de Can-Am is genoeg voer voor een eigen website! Maar in dit artikel richten we ons even op de Lola van Vanquish MG........bedoeld voor de racebaan!
PROFIEL
 Merk.................Vanquish/MG 
 Auto..................Lola T-260
 Uitvoering..........Mosport 1973
 Kleur......................blauw
 Referentienummer............CA13
 Lengte.....................149mm
 Breedte.....................65mm
 Hoogte......................36mm
 Gewicht.....................92gr
 Aandrijving...............inline
 Overbrenging................9x27
 Banden....................slicks
 Bandenmaat voor............20x10
 Bandenmaat achter..........21x12
 Verlichting.................geen
 Magneet.......................ja
 Verpakking...................Box
DIFFERENTIEL MET DETAILS
Vaak heb ik met een slotcar een wereldprimeur, maar door de Kerst lukte het niet met deze Lola T260. Jammer, maar het gaf me ook de mogelijkheid eens te kijken hoe de auto door andere werd ontvangen..... Helaas overstelpten de negatieve berichten over het differentieel van deze T260 de berichten over de oneindige details aan deze auto. Het dif is een apart verhaal, maar eerst wil ik jullie wat laten weten over de details. Van mij hoeven slotcars niet mooier, maar sinds Scalextric zich heeft laten opnaaien door Fly is het hek van de dam. Vanquish MG (verder gewoon MG) is een afsplitsing van FLY en het is dus logisch dat zij in dezelfde detailsstroom meegaan. Meegaan? Afgelopen zomer kreeg ik een persbericht van MG in handen. In het kort komt het er op neer dat ze het volgende te melden hebben:
MG wil super gedetailleerde slotcars maken, met de beste techniek voor een scherpe prijs en opvallende modelkeuzen.
MG VISIE
Zolang extra details niet direct betekend dat een slotcar tweemaal zo duur wordt, vind ik het goed. Anders liever niet! De details aan deze Lola T-260 zijn echter ver boven wat er tot nu toe gemaakt is! Bizar is het enige woord. De lak kan op een aantal plaatsen beter, maar de details aan dit model liggen op een niveau wat in deze prijsklasse niet eens gehaald wordt bij die cast modellen. Brandblusser, remschijven (twee lagen!), vering, kleppendeksel, dashboard, velgen, gordels.........het houdt niet op........ Scalextric en Fly moeten heel hard aan het werk als ze detailkoning willen zijn! Van mij hoeft het niet, maar de markt wil het blijkbaar graag! Buiten wat schoonheidfoutjes in de lak, is deze Lola qua details het mooiste wat er gemaakt is op racebaangebied. 
LIEVER GEEN DIFFERENTIEEL
Iedereen raadde mij af om toch met de Lola te gaan racen, omdat de problemen rond het differentieel erg groot zouden zijn. Het probleem bestaat uit twee aspecten: het dif zelf gaat open en het chassis waarin het dif hangt is niet stijf genoeg. Leuk al deze informatie, maar ik ga toch even zelf op pad. Strikt genomen geloof ik niet in een differentieel. De energie die dat kost (in deze schaal!) is niet beschikbaar om te racen. Als je aan de wielen draait voelt het ook erg zwaar aan. Toch ben ik lekker eigenwijs en de auto gaat snel op de baan. 
NIET RIJDEN!
Het advies om met een auto niet te rijden, is natuurlijk de grootste prikkel om dat juist wel te doen! Maar waarom deze rebellie? Simpel: slotcars zijn gemaakt om te racen! Fabrikanten mogen de meest baarlijke onzin uithalen om een auto zo mooi mogelijk te maken, maar ze zijn wel gemaakt om te racen. Het differentieel van deze Lola zou het niet lang uithouden, maar dat was geen aanleiding om dat niet eens uit te proberen. Jammer als je bedenkt dat deze Lola's uit vier lagen bestaan: bodemplaat, chassis, cockpit met motorblok en de body. Technisch pakt MG het aan zoals het hoort, maar ze slaan wellicht een beetje door. Doorslaan: alleen de verpakking is al een diskwalificatie van alle andere merken. Niet onnodig groot, maar wel met een handige clip om een auto uit de box te halen. Andere fabrikanten kunnen hun schouders ophalen, maar is er nu echt 50 jaar voor nodig om zoiets te bedenken?
OUT OF THE BOX
Clubracers kunnen in één uur de productontwikkeling van elk model van ieder willekeurig merk overdoen! Maar dat is een slechte afspiegeling van onze hobby, waarbij er duizenden hobbyisten NOOIT een auto open  maken! Bij racebaan.com testen we auto's alleen zo uit de doos en modificaties moeten en mag je zelf bedenken! Auto's openmaken is een slechte afspiegeling van de markt, dus ook deze Lola ging zo op de baan. Dit laatste tegen alle adviezen in!

VEEL VOLT
De Lola lust best een beetje spanning (lees: volt) voor het echt leuk wordt om mee te racen. Dit geeft toch het vermoeden dat het differentieel weinig positief bijdraagt aan een snelle rondentijd! Na twee uur racen op 15 volt hield ik het echter wel voor gezien. Het dif was nog heel, maar dat zegt niet dat het overal heel blijft. De rondentijden zijn echter NIET spectaculair bij deze spanning en het dif zit eerder in de weg dan dat het een positieve bijdrage levert. De Lola T-260 is overigens wel een erg leuke auto om mee te racen! Ondanks de sterke magneet drift de auto erg leuk! Daarnaast hebben de banden de allerbeste grip  van standaard banden die we ooit getest hebben!
CONCLUSIE
Een merk dat zijn nek uitsteekt kan nooit een slechte recensie krijgen. Alleen dat betekent niet dat ze niks te doen hebben bij Vanquish MG. Nee ze moeten er zelfs erg hard tegenaan. De lak moet beter en het differentieel moet of worden afgeschaft (mijn voorkeur) of een aantoonbare toevoeging voor de thuisracer. Een merk dat echter zowel de verpakking, de details EN de techniek ALLEMAAL ter discussie durft te stellen, verdient eerder lof dan de kritiek! Jammer voor de missers, maar hulde voor het LEF!!!!!!!!!!
Daarnaast blijkt de Nederlandse importeur (indrukwekkend!!) op een unieke manier aan dit product te zijn gecomit! Open staan voor kritiek en meedenken met een fabrikant kom ik in deze vorm van echte openheid zelden tegen! MG en Quick (importeur) ik hoop dat het jullie lukt! Een erg goede basis is er in ieder geval en hou zo vol!
Webtips Lola:
Uitslagen Can-Am 1973 op: www.wspr-racing.com
Importeur voor Nederland: Q.U.I.C.K.
Info pagina van deze T-260 bij de importeur

Home | Racebaanpraatje | Testbank | Verzamelen | Sitemap | Mail
26 december 2002 - Copyright racebaan.com