HOME | RACEBAANPRAATJE | TESTBANK | VERZAMELEN | REPORTAGES | GULF RACING | LINKS | SITEMAP

TEST: TOYOTA GT1 VAN SCALEAUTO (MRRC)
De eerste auto van Scaleauto is inmiddels een feit. Of eigenlijk de tweede. De versie die we hier laten zien is tenslotte al de tweede uitvoering van deze Toyota GT-One van Scaleauto. De eerste, door ons geteste versie!) was geheel rood van kleur, zonder enige opdruk. De spoiler was van wit, duidelijk zichtbaar plastic en echt niet mooi om te zien. Vermoedelijk werd die auto uitgebracht onder tijdsdruk. Tijdsdruk door het begin van de competitie in Spanje en Italie.
Nee, dan is deze tweede uitvoering wat uiterlijk betreft toch wat meer geslaagd.
De (ietwat kwetsbare, maar zeer lichte) body van deze Toyota GT-One kennen we uit vroeger tijden. Proslot bracht toen ook een Toyota GT1 op de markt, links en rechts nog wel te koop.
Met hun Evo 3 motor aan boord en het nodige werk overigens nog altijd een zéér snelle auto, maar dat terzijde.
De verpakking van deze Toyota. Tja, wat moeten we daar van zeggen. Uiteraard is het een slotcar bedoeld om te racen, met name voor club- en competitieverband. Niet een auto bedoeld om in de vitrine te zetten. Daarvoor zijn er beslist mooiere auto's op de markt. Maar toch, deze blisterverpakking met kartonnen bodem oogt wel erg magertjes, zeker vergeleken bij alle concurrentie. Maar goed, we halen hem toch maar uit de "doos"....
Behalve de auto vinden we in de verpakking een zakje met daarin één (zwarte) ruitenwisser en twee (witte) spiegels. Handig, ga je een stevig partijtje scheuren, op deze manier makkelijk vooraf veilig te stellen. Zo ook de achterspoiler (nog steeds van buigzaam plastic), die gewoon los op de auto zit. Misschien wat vaker zoeken, maar in ieder geval geen schade en makkelijk terug te plaatsen als de reglementen dat vereisen. O ja, in het zakje ook nog 2 imbusschroefjes.
BIJZONDERHEDEN
De body is voorzien van een lexaan interieur om zo weer gewicht te sparen. Overigens zat het interieur en het glas bij aankomst helaas los. Door het opdrogen van de lijm is er wat chemische reactie opgetreden op de ruit. Standaard is deze gewoon helder uiteraard!
Het lakwerk ziet er op het eerste oog best aardig uit, evenals de aangebrachte reclame, maar ook niet meer dan dat. Wat het uiterlijk veel goed doet zijn de gemonteerde metalen velgen. Overigens op deze auto andere velgen dan onder de eerste uitvoering, daar zaten meer "siervelgen" onder. Hier vinden we de kwaliteit terug die we van Scaleauto gewend zijn. Het is tenslotte een merk dat, tot het uitbrengen van deze slotcar gespecialiseerd was in het leveren van onderdelen. Het loopvlak van bandjes is erg rond en hebben voor gebruik zeker wat schuurwerk nodig. Op de zijkant van de bandjes zijn helaas steeds twee gietpuntjes zichtbaar, zonde.... Een magneet heeft de auto niet aan boord.
In deze auto vinden we, in het aanwezige subframe a la Slot.it, een andere motor terug dan in de door ons geteste eerste versie. Zat in het eerste model nog een kort model a la Mabushi, in deze uitvoering ligt een lange motor a la Ninco.
Over de assen waar de wielen op zitten alsmede over de gebruikte tandwielen maken we ons dan ook verder geen zorgen, dat zal ook wel goed zitten....
Bij het draaien van het schoentje voelen we helaas waar we al bang voor waren. De bedrading loopt bij het draaien ook bij deze auto tegen de body aan, net zoals dat bij de Proslot ook al het geval was. Jammer dat daar niet beter over nagedacht is. De gemiddelde koper zal daar niet gelukkig mee zijn. De kans dat je bedrading onderweg sneuvelt is niet ondenkbaar...

HET RIJDEN
Al met al tot hier best al wat opmerkingen over de auto. Maar goed, de waarheid mag en moet gezegd worden. We gaan de auto dit keer weer testen op zowel een baan van Ninco als op een houten baan. We beginnen op de baan van Ninco. Een baan die over het algemeen, afhankelijk van onder meer de gebruikte baanspanning en de gebruikte bandjes, bekend staat om de grip die hij te bieden heeft ten opzichte van andere merken. 
De bandjes onder deze auto bleken het geweld van de motor, in combinatie met de 14,5 volt banspanning, niet helemaal an te kunnen. Veel wielspin bij het optrekken en lastig om bochten met een constante snelheid te nemen. De auto is behoorlijk "tailhappy" en zwaait behoorlijk uit. Hierbij moet wel eerlijk worden opgemerkt dat de auto niet snel het slot verlaat. Is de auto eenmaal op snelheid en heb je een lang recht stuk ter beschikking kun je wat tijd terugwinnen. De topsnelheid ligt erg hoog.
We waren niet in staat om met deze auto toptijden neer te zetten. We benadrukken hierbij nogmaals dat we de auto ook nu zo uit de verpakking getest hebben. Het schuren van de bandjes zal beslist winst opleveren wat grip betreft. Ook is er meer dan voldoende ruimte om met lood aan de slag te gaan om de wegligging te verbeteren. Gezien het lage gewicht van de auto (de eerste uitvoering 63! en de hier getoonde uitvoering 78 gram) is er voldoende speelruimte om daarmee in de buurt van een eventueel voorgeschreven gewicht te komen dan wel te blijven... 
HOUTEN BAAN
Omdat duidelijk is dat de standaard bandjes op de houten baan geen grip hebben, worden er sponsbandjes gemonteerd. Deze zijn ook nog ingesmeerd met wat gripmiddel. Verder ook hier geen aanpassingen aan de auto. Op de baan een goede 15 volt aan spanning. Bij de strat en na het nemen van de eerste bochten valt gelijk op dat we hier over een heel andere auto beschikken. De grip is uitstekend en we kunnen met de auto "lezen en schrijven, ondanks het feit dat we de baan nog niet zo goed kennen. Ook nu hier en daar en uitzwaaier, maar beheersbaar en, nog belangrijker, vermijdbaar. De rondetijden zijn prima en worden gestaag minder naarmate we langer rijden. Omdat het een vrij technische baan is zijn er veel bochten. Ook hier blijkt dat de motor erg veel power levert, wat het uitkomen van de bochten wat lastig maakt. Daar verliezen we het meeste tijd ten opzichte van zijn concurrenten. Concurrenten? Jawel, ook de Mosler van NSR en de Evo 3 van Fly worden hier gelijktijdig getest, maar daarover later meer. Overall eindigt de GT-ONE hier in ieder geval als tweede, op de Ninco-baan gedeeld tweede.....

CONCLUSIE
De uiterlijke afwerking van deze eerste auto van Scaleauto is voldoende, maar niet meer dan dat.  Een kleine 6, meer niet. Dat de bedrading de body raakt kan tot problemen leiden. Behalve met de gemonteerde sponsbandjes hebben we de auto verder "gewoon" getest. We hebben dus ook de instelbare hoogte van de vooras niet uitgeprobeerd, waarvoor de los bijgevoegde imbus schroefjes bedoeld zijn. Daar is mogelijk ook nog wat (tijd)winst mee te behalen. De motor in de eerste, door ons geteste uitvoering, was mogelijk was teveel van het goede. Misschien dat daar meer kritiek op geweest is en dat daarom in de tweede versie ook direct andere motor is gelegd. Deze laatste hebben we overigens niet meer getest, dus daarover kunnen we geen oordeel geven. Mogelijk dat die motor ook al wat voordeel oplevert.
Zo uit de doos is deze auto op een kunststof baan echter zeer lastig te gebruiken. Al met al moeten we eerlijk zeggen dat we van deze eerste auto van Scaleauto meer hadden verwacht.
De kwaliteit van de basisonderdelen is prima, daar ligt het niet aan. Wat rijden betreft is het dan ook zeker een auto die zeker veel potentie heeft. Daarvoor zal er wel wat werk in de auto moeten worden gestoken, zoals het aftrimmen met lood en eventueel monteren van andere bandjes en nog wat kleine dingen. Voor de ervaren clubracer en tuner is dat mogelijk een uitdaging, voor anderen misschien juist een reden om niet voor deze auto te kiezen.....


Home | Racebaanpraatje | Testbank | Verzamelen | Sitemap | Mail
18 augustus 2006 - Copyright racebaan.com